Home Pasuruan

   

Genealogie 5


De levensgeschiedenis van Johanna Angenita Eijsbroek
de oudere zuster van Johannes Reinhardt Hubertus Eijsbroek

20 jaar

Johanna Angenita is de oudere zus van Johannes Reinhardt Hubertus Eijsbroek.
Zij zag het levenslicht in Rotterdam op 8 maart 1869, een jaar voordat haar broer geboren werd en zij is in het rijtje het zesde kind van Pieter en Johanna.
Van haar jeugd is vrijwel niets bekend maar ze is opgegroeid met haar broertje Johannes (*1870 Rotterdam) en zusje Jacoba Johanna (*1872Rotterdam).
Met dit drietal moesten hun ouders het doen tot er in Utrecht in 1882 toch nog een meisje werd geboren waarvan heel weinig bekend is.
Johanna was als oudste dus de aanvoerster van het drietal welke qua leeftijd dicht bij elkaar stonden. 
Broer Johannes was dan ook bevoorrecht met een zus onder en boven hem! 
Hun ouders verhuisden in 1880 naar Utrecht en van daaruit vertrok broer Johannes Reinhardt H. op zeker moment naar de Marine machinisten opleiding in Hellevoetsluis

Mogelijk kende haar broer Jacobus Hardebol al van zijn jeugd in Utrecht of van de Marineopleiding want beiden waren daar machinist.
Jacobus is wel 3 jaar ouder maar hij heeft de Marine als 27jarige machinist weer vrij spoedig verlaten. 
Jacobus was aanvankelijk schipper. 
Johannes Eijsbroek heeft hem misschien verteld van zijn knappe zuster en heeft hem laten kennis maken met haar of zij kenden elkaar al vanwege de buurt, of de ouders waren kennissen? 
J
ohanna maakte hoe dan ook kennis met haar vriend Hardebol en huwde hem te Utrecht. 
Zij gingen eerst wonen in Den Helder, daarna in Velzen. Vijf van hun zes kinderen (2 meisjes en 4 jongens) werden geboren in Hoek van Holland. 
Hardebol werd daar fortificatie-opzichter van het  Fort "Hoek van Holland" op welke locatie het echtpaar ook woonde en van waaruit de familie een vrij uitzicht had over de Noordzee. 
Het fort behoorde de Landstrijdkrachten toe maar de bewapening die er in gevestigd was, werd beheerd door de Marine. 

De oudste zoon Jan Rijndert werd geboren te Velzen op 23-5-1896 en hij was een goede 19 jaar later adspirant machinist bij de marine (1-8-1915). 
Vermoedelijk lagen zijn talenten meer op een ander terrein want op 26-7-1917 ging hij met eervol ontslag. 
Het is zeer waarschijnlijk deze zoon Hardebol die overstapte naar het "nieuwe wapen" de Nederlandse Luchtmacht en vervolgens een vliegeniersopleiding volgde (info Angenita Housheer). 
Deze zoon van Johanna Angenita Eijsbroek (zus van Johannes!!) verbleef ook enige jaren met zijn echtgenote in Nederlands Indië waar 1 dochter en 2 zoons werden geboren tussen 25 mei 1925 en 14 juni 1928, respectievelijk te Tjimahi, Bandoeng en Weltevreden. Deze zoons waren Herman Paul (24-1-1927), Dick Gerard (14-6-1928) en dochter Anthonia Elisabeth (25-5-1925). 
Jan Rijndert werd in 1934 weer ingeschreven in de burgerlijke stand van Utrecht. Hij scheidde op 25-6-1951 van Paulina Reeskamp(de moeder van zijn kinderen) en hij overleed te De Bilt op 13-6-1972 op 76jarige leeftijd.

Zoon Jan Rijndert?? bij zijn ouders thuis achter de piano               
Het gezin Hardebol met rechts de moeder van Angenita Housheer, Jacoba Johanna Hardebol. Geheel links zit grootmoeder Johanna Angenita.
(
de ontbrekende zoon staat hieronder vooraan)

 De kleindochter van Johannes hardebol en Johanna (Johanna Angenita Housheer)   vertelde:


vader, moeder met 3 van de 4 zoons Hardebol

“Zomer en winter gingen de kinderen, voorafgegaan door opa, lopend de pier op en zwemmend terug! Daar werden ze sterk van.
Er waren drie bloedhonden, die als waakhond werden gehouden. 
Mijn moeder (Jacoba Johanna Hardebol) kon ze goed aan en hield erg veel van ze. 
De honden heetten Omar, Tosca en Waldon.

   
in het midden dochter Jacoba Johanna Hardebol, rechts moeder Eijsbroek, links mogelijk 'oma Hardebol' Jessina Compagnen  

Mijn grootmoeder Johanna Angenita schijnt een zeer lieve en sociaal voelende vrouw geweest te zijn. 
Velen waren erg onder de indruk van haar en niet in de laatste plaats omdat ze tijdens een zware ziekte (maanden lang verpleegd geweest voordat ze overleed) nooit klaagde en zich “schikte in haar lot”. 
Of dit heden ten dage nog een “meerwaarde” geeft, betwijfel ik. 
Ook zou grootmoeder enkele keren per jaar, met de koets naar Parijs zijn geweest om er ‘de laatste mode te halen’.
Kennelijk was er wel geld in de familie om dit mogelijk te maken. 
De foto’s waar zij op staat laten ook zeer modieuze kleding zien.

   

Dochter Hardebol hier nog met fiets zonder motor op het strand; in het midden haar moeder Johanna Angenita en in de andere stoel mogelijk Johanna Jacoba Christensen (een oudere nicht van dochter Hardebol) en het dochtertje Margaretha Frederika Jacoba Brøker.

Mijn moeder (dochter van oma Hardebol- Eijsbroek) was de eerste vrouw die in ‘de Hoek op een motorfiets rond reed.  
Grootvader zou streng maar rechtvaardig zijn geweest. 
Een man van weinig woorden maar met een blik in de ogen die behoorlijk wat respect af dwong. 
Het gezin Hardebol-Eijsbroek behoorde tot de Nederlandsch Hervormde Kerk. 
Men was zeer kritisch en er waren nog al eens verschillen van mening met de predikanten en hun voetvolk”. 
“Grootouders waren zogenaamde ‘Kohlbruggianen’.
“Mijn grootmoeder had een familielid Marie Eijsbroek (dit is meest waarschijnlijk de Utrechtse Maria Hendrika), of dit een zuster of schoonzuster is weet ik niet. 
Wel dat er ene mejuffrouw Eijsbroek getrouwd is met ene heer Christensen. 
Haar vader had een uitspanning, speeltuin en paardendrenkplaats in Stolwijk (ik meen te weten dat Christensen die heeft overgenomen). 
Christensen en Eijsbroek hadden 3 dochters die in de volksmond “de mooie meiden van Stolwijk” werden genoemd. 
Een van die dochters was (een nicht van mijn moeder) Annie”.

Na een flink aantal jaren op 'het FORT' gewoond te hebben is het gezin Hardebol op zeker moment naar Utrecht verhuisd, mogelijk na de pensionering van Jacobus. 
Johanna Angenita Hardebol-Eijsbroek is daar dan ook overleden evenals haar echtgenoot.

Buiten de informatie die verstrekt is door Angenita Housheer zijn ook de foto’s van haar afkomstig, waarvoor heel veel dank!